KISKANÇLIK !

Bu haftaki yazıma nereden başlayayım diye düşünürken…
Ding Dong… Whatsapp’ım da bir mesaj, tabi ki arkadaşımdan ….
“Ne yapıyorsun”
“Heeeççç iki kaşık aldım göbek atıyorum, ya sen !”
Onunda benden kalır yanı yok hani, hazırcevaptır…
“Bende Erik dalını oynuyordum”
Allah allah bu ne şimdi… Sana ne ki… Sana hesaplı vereceğim…
Eskiden nefesini hep ensemde hissederdim, Şimdi hürüm , hür… Sana tavsiyem, o var olduğunu iddia ettiğin sevdaya sadece şahit ol! tanık ol! Ama asla sahip olma! derim ben.
Beni kaybetiysen işte bu yüzden, anlamsız kıskançlıklarından bana olan güveninin sarsılmasından, hep bu yüzden!
Unutma Aşk yaşanır onu bir sen bilirsin bir de O. Tanrı onu sana yaşayasın, diye hediye etmiştir, sahiplenmen ve aşırıya kaçıp dillendirmen için değil….
Hatırlarmısın, birgün benim gözlerimin içine bakarak “Seni seviyorum” demiştin ama şimdi bitirdin sen bitirdin, ben değil, çünkü sana taa küçükken öğretilen kıskançlık illetiyle yok ettin onu hani kıskanan severdi? Diyordun ya, unutmadın değilmi, hayır canım benim o sadece bir öğreti. Peki niçin ağaçları, yerdeki otları kıskanmadın da beni kıskandın sen? Çünkü o sana dayatılan fesatlık öğretisinde sana hep kendini insanlarla kıyaslamayı öğretmişlerdi. …ağaçlarla değill…….”Git, ağaçları, çiçekleri kıskan!” demiş olsaydılar, “çiçeklerim neden yok ve ben neden yaprak dökemiyorum!” diye kriz geçirip kesecektin onları…..
Hani geçenlerde telefonda bana “Bu söylediklerimi yaz bir kağıda beyninin kıvrımları arasına yerleştir ara sıra aç oku” demiştin ya, Ben ise senin değil Mevlana’nın ünlü sözünü yazdım bir kenara… O da diyor ki.. “ Dün zekiydim, dünyayı değiştirmek isterdim, ama bugün akıllıyım kendimi değiştiriyorum” sen bunları yaz bir kenara olur mu?
Bir zamanlar folklor çalışmalarına sürekli olarak siyah eşofmanlarla gittim. O kirlenince beyazlarla…Bunun tek bir nedeni vardı; “Kimse benim genetik olan başarımı, kendisiyle kıyaslayıp baltalayamasın!” diye….”Giydiğim kıyafetleri kendisininkiyle mukayese edemesin!” Ben gösterişi sevmem arkadaşım, makyaj kuklalarıyla karıştırma beni.
Gelelim benim aşk ve ona egemen olan kıskançlıkla ilgili anlayışıma; Onun bana kendi malıymış gibi sahiplenme duygusu sebebiyle her ne kadar reddettiysem de, onu yaşamadığımı inkâr edemem. Çünkü onun gerçekliğini bizzat yaşayarak dünya laboratuarlarında yeteri dozda inceledim…..
İnsan severken aldığını ve verdiğini bilip, karşısındakini mal gibi görmemeli…Kızdığı zaman hatıraları yok sayıp, etiketlememeli.
Karşımdaki insanı belli bir dozda her gün kitap okur gibi okumayı severim. Bence Kutsal kitapları okuyanlar bu yüzden onu okuyorlar.
Tanrım ben senden yaşadığım sürece şunu öğrendim; Her ne zaman seni zikir ediyorsam, bilirim ki, sende beni sever kollarsın …..
Ama insanlar bu yüce duyguyu yanlış algılayıp birbirlerinin canına okuyorlar.ve Ben de bunlardan KAÇIYORUM….En iyisi Özdemir Asaf’ın güzel bir dörtlüğü ile bitirmek; Kim O! Deme boşuna. Benim, BEN. Öyle bir ben ki gelen kapına. Baştan başa SEN…
Bu haftalıkta bu kadar… Kalın Sağlacakla
SEÇİL ESKİOĞLU
GAZETECİ - YAZAR